تبلیغات
امام روح الله (رضوان الله تعالی علیه) - انتقاد شدید شریعتمداری از بی‌تفاوتی مسئولان مربوطه در قبال گرانی‌ها


بیشتر به چه مطالبی علاقه مند هستید؟






» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

انتقاد شدید شریعتمداری از بی‌تفاوتی مسئولان مربوطه در قبال گرانی‌ها؛

برخی از مسئولان به مرز نامردمی رسیده‌اند.
به گزارش جهان، حسین شریعتمداری در این سرمقاله با عنوان "مگر این مگس چقدر سوپ می خورد؟!" نسبت به عواقب گرانی های اخیر در جامعه و بی اعتمادی مردم به مسئولان مربوطه هشدار داده است.

مدیر مسئول روزنامه کیهان تصریح کرده است: شواهد غیرقابل انكاری نیز حكایت از آن دارند كه گرانی لجام گسیخته، جهشی و مصنوعی برخی از كالا و خدمات ضروری، ناشی از بی توجهی و مسئولیت ناشناسی شماری از مسئولان و مراكز تصمیم ساز و سیاست پرداز است. مسئولانی كه با جرأت- و یا با عرض پوزش- می توان گفت از حوزه دغدغه های مردم دور شده و به مرز «نامردمی»! رسیده اند.

به گفته وی اگر مردم احساس كنند مسئولان به دغدغه های آنان توجهی ندارند با اینکه احساس کنند مسئولان مربوطه اگرچه «دلسوز» و «مردمی» و «خودی» هستند ولی ناكارآمد بوده و «عرضه» مقابله با ناهنجاری ها را ندارند، بدیهی است اعتماد آنان به مسئولان در هر دو حالت آسیب جدی می بیند.

متن کامل یادداشت شریعتمداری به شرح زیر است:

1-یك ماه و چند روز از تشكیل مجلس هفتم گذشته بود كه با یكی از اعضای هیئت رئیسه نشست دوستانه و گفت وگویی نزدیك به دو ساعته داشتیم. ایشان می گفت- و راست می گفت- كه نمایندگان مجلس ششم با رأی مردم به خانه ملت آمده بودند ولی تنها دغدغه ای كه نداشتند، دغدغه مردم بود و بر این باور بود كه تلاش برای مقابله با دغدغه های آزاردهنده مردم می تواند و باید در اولویت كاری مجلس اصولگرا باشد.

در آن هنگام هنوز ۲ سال از عمر دولت مدعی اصلاحات باقی مانده بود و عضو یاد شده هیئت رئیسه از آن با عنوان یك «واقعیت تلخ» كه مانع رسیدگی مجلس هفتم به دغدغه های مردم است یاد می كرد كه حق با او بود و دیدیم كه بعدها رئیس و شماری از اعضای دولت اصلاحات چگونه از آن سوی مرزها در فتنه آمریكایی- اسرائیلی ۸۸ به كار گرفته شده و ماهیت وطن فروشانه آنها از پرده بیرون افتاد. اما، نماینده مورد اشاره- كه به جد از رجال مردم دوست و فداكار است- به نكته دیگری نیز اشاره داشت كه با موضوع یادداشت پیش روی بی ارتباط نیست. ایشان می گفت؛ با تشكیل مجلس اصولگرای هفتم و رویكرد ملت به اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری نهم، از یكسو این تلقی در میان مردم پدید می آید كه دیگر هیچ مانعی برای رفع دغدغه های آنان باقی نمانده است و شاید انتظار داشته باشند همه دشواری ها و دغدغه ها در فاصله ای كوتاه به خط پایان برسد و از سوی دیگر تحقق خواسته ها و انتظارات آنان به زمان و پیمودن برخی از مقدمات نیاز دارد و این دو عامل متضاد، می تواند زمینه ای برای سوءاستفاده دشمنان برای خدشه دار كردن اعتماد مردم به اصولگرایان باشد.

به ایشان گفته شد؛ اعتماد مردم به مسئولان در دو حالت آسیب جدی می بیند، اول این كه احساس كنند مسئولان به دغدغه های آنان توجهی ندارند در این حالت مسئولان را غریبه با خود و غیرخودی تلقی می كنند در حالت دوم؛ مسئولان را خودی و دلسوز می دانند اما با مشاهده ناهنجاری ها و تداوم آنها، به این احساس می رسند كه مسئولان مربوطه اگرچه «دلسوز» و «مردمی» و «خودی» هستند ولی ناكارآمد بوده و «عرضه» مقابله با ناهنجاری ها را ندارند و بدیهی است كه در هر دو حالت نتیجه یكسان خواهد بود.

۲- این روزها در كنار پیشرفت ها و پیروزی های بزرگ و بی نظیر ایران اسلامی كه افق امیدبخش و آرامش آفرینی را پیش روی ملت گسترده است و به لطف خدای سبحان همه روزه شاهد دستاوردهای تازه ای در بستر اسلام و انقلاب هستیم، گرانی لجام گسیخته و در بسیاری از موارد، غیرمنطقی و مصنوعی، به یكی از دغدغه های جدی مردم تبدیل شده و در این میان، مخصوصا اقشار مستضعف و كم درآمد یعنی همانها كه به قول امام راحل ما(ره) «ولی نعمت» مسئولان هستند، فشار سنگین و مضاعفی را به دوش می كشند. تردیدی نیست كه «گرانی» پدیده پیچیده ای است و عوامل فراوانی در پیدایش آن نقش دارند و این نكته نیز بدیهی است كه برخی از این عوامل، نظیر تورم جهانی و الزامات ضروری برای فراهم آمدن مقدمات یك جهش اقتصادی و... بیرون از دایره اختیار و اراده مسئولان محترم است. اما شواهد غیرقابل انكاری نیز حكایت از آن دارند كه گرانی لجام گسیخته، جهشی و مصنوعی برخی از كالا و خدمات ضروری، ناشی از بی توجهی و مسئولیت ناشناسی شماری از مسئولان و مراكز تصمیم ساز و سیاست پرداز است. مسئولانی كه با جرأت- و یا با عرض پوزش- می توان گفت از حوزه دغدغه های مردم دور شده و به مرز «نامردمی»! رسیده اند.

نگاهی به مصاحبه ها، درگیری های لفظی و قلمی، لج بازی های سیاسی، شاخ و شانه كشیدن های فلان مسئول و بهمان مركز برای این مسئول و آن مركز بیندازید، انگار نه انگار كه غیر از این شلوغ بازی های خسارت آفرین، وظیفه و مسئولیت های دیگری نیز برعهده دارند و می توانند و باید برای آن وقت بگذارند! حالا به همایش های پی درپی و پرهزینه، جشنواره های دنبال هم و بی خاصیت، ساخت و ساز برج ها و ساختمان های پرهزینه و غیرضروری از سوی این وزارتخانه و آن نهاد و فلان اداره و دایره و... نیز نیم نگاهی داشته باشید. ممكن است گفته شود كه «مگر همه اینها در مقایسه با بودجه ای كه صرف عمران و آبادانی و تامین آسایش و رفاه مردم می شود چه عدد و رقمی را به خود اختصاص می دهد»؟! كه در پاسخ باید گفت؛ بر فرض كه همه این موارد در مقایسه با آنچه برای عمران و رفاه مردم هزینه می شود، عدد و رقم قابل ملاحظه ای نباشد، و یا درگیری ها و بگومگوهای بی حاصل برخی مسئولان با یكدیگر را طبیعی تلقی كنید! ولی این همه- اگر هم خیلی نباشد- دستكم نشانه بی توجهی نسبت به دغدغه های اصلی مردم خواهد بود كه گرانی لجام گسیخته این روزها از جمله آنهاست. می گویند- و در مثل مناقشه نیست- كه شخصی وارد رستورانی شد و با مشاهده یك مگس كه درون ظرف سوپ افتاده بود، به صاحب رستوران اعتراض كرد. مدیر رستوران با تعجب به مشتری نگاه كرده و گفت؛ «ای آقا! مگر این مگس چقدر سوپ می تواند بخورد كه باعث نگرانی و اعتراض جنابعالی شده است»! ظاهرا نمی دانست یا نمی خواست به روی خود آورد كه حضور مگس در ظرف سوپ نشانه بی توجهی به بهداشت در آن رستوران است.

۳- نكته قابل توجه و صد البته تاسف آور آن كه برخی از مسئولان محترم، اگرچه نسبت به گرانی لجام گسیخته این روزها كم توجه- نمی گوئیم بی توجه- هستند اما اكثریت قریب به اتفاق آنها از سلامت نفس و دست های پاك برخوردارند و بسیاری از ناهنجاری ها، از جمله گرانی مورد اشاره را كسانی به مردم و مخصوصا اقشار مستضعف جامعه تحمیل می كنند كه در میانه این میدان به بازی ناجوانمردانه مشغولند. این عده از فرصتی كه مسئولان بی توجه برای آنان فراهم می آورند و با سوءاستفاده از فقدان نظارت و بازرسی، مردم را سركیسه می كنند و نتیجه آن كه سختی معیشت به مردم تحمیل می شود، بی اعتمادی و نارضایتی نصیب مسئولان نظام می شود ولی ثروت های بادآورده و نامشروع به كیسه بی انتهای غارتگران می ریزد. به این محاوره كه همه روزه در سطح شهر و در بازارها و میدان های خرید نمونه های فراوانی از آن را شاهد هستیم توجه كنید؛

- آقا! قیمت این كالا چقدر است؟
- ۳هزار تومان(مثلا)
- ولی تا دو روز قبل قیمت آن ۲هزار تومان بود!
- اگر خریدار نیستی مزاحم نشو!
- شكایت می كنم!
- (فروشنده با پوزخند) برو آقا! هر كاری از دستت برمی آید بكن!...

و مشتری مستضعف می داند كه كاری از دستش برنمی آید!... و فردا كه حادثه ای پیش می آید، باز هم همین مردم كوچه و بازار و مخصوصا اقشار محروم و مستضعف هستند كه پای به میدان می گذارند و مثل همیشه، باز هم دزدان و غارتگران هستند كه نه فقط از صحنه می گریزند و كنج عافیت برمی گزینند، بلكه دست در دست حرامیان به مقابله با مردم مظلوم برمی خیزند. آیا در جریان جنگ تحمیلی، در عبور از عقبه های سخت و... و اخیرا در فتنه آمریكایی- اسرائیلی ۸۸ شاهد این ماجرا نبودیم؟! و امروز، همان از میدان گریخته ها و با حرامیان آمیخته ها را نمی بینید كه بعد از پایان ماجرا و در حالی كه آب ها از آسیاب ها ریخته است، بر سر سفره آفتابی شده اند؟!

۴- و باید فصلی هم درباره برخی از ناهنجاری ها و قانون شكنی ها در میان شماری از مسئولان گشوده شود كه به فرصتی دیگر می گذاریم. راستی چه تعداد از مسئولان سابق و لاحق بی آن كه تخصصی داشته باشند، در هیئت مدیره برخی از شركت های دولتی- به مفهوم عام آن و نه فقط شركت های تحت مسئولیت دولت- عضو هستند؟! و بی آن كه در جلسات هیئت مدیره این شركت ها حضور پیدا كنند، حقوق های كلان می گیرند؟! چه تعداد از كسانی كه مسئولیت تعریف شده ای دارند، وقت و فرصت- و گاه امكانات در اختیار- خود را در عرصه های دیگر و عمدتا تجاری هزینه می كنند؟! و یا برای حضور در قدرت از كیسه ملت به این و آن باج می دهند؟!


به این مطلب رای دهید:

به این مطلب امتیاز دهید:    

ن : سعید بخش رحمانی
ت : چهارشنبه 23 فروردین 1391